Diagnostyka i leczenie

MEDYCYNA ORTOPEDYCZNA WG. CYRIAXA

Diagnostyka ortopedyczna narządu ruchu oraz leczenie. Metoda ta polega na badaniu aparatu: kostnego,stawowego, mięśniowego,oraz więzadłowego oraz na bardzo szybkim leczeniu urazów przede wszystkim sportowych (np. uszkodzeniu więzadeł w stawie kolanowym,uszkodzeniu - naderwaniu mięśni, rozerwaniu torebek stawowych). Leczenie bóli kręgosłupa spowodowanych przez dyskopatie (wysunięciem,lub wypadnięcie dysku).

NEUROMOBILIZACJA

Metoda skierowana upośledzenie funkcjonowania i na uszkodzenia układu nerwowego i nie tylko.

Indywidualna terapia wynikająca ze szczegółowej diagnostyki dysfunkcji w chorobach:

• neurologicznych
• ortopedycznych
• reumatologicznych
• internistycznych
• innych

Leczenie polega na lokalizacji zaburzeń czynnościowych - napięć powstających w wielu stanach chorobowych. Występują one w takich tkankach jak mięśnie, więzadła, stawy, skóra, narządy trzewne, nerwy oraz ich otoczenie i przybierają postać obrzęku, blizny lub jedynie przejawiają się występowaniem bólu. Stosowana terapia wywodzi się z nowoczesnych szkół fizjoterapii. Polega na usprawnianiu poszczególnych tkanek, specyficznymi technikami dla każdej z nich. neuromobilizacja - likwidowanie patologicznych napięć w i w otoczeniu nerwów. Metoda ta, związana z nazwiskiem Davida Butlera wywodzi się z Australii. W uszkodzonych tkankach przyspiesza gojenie, a w podrażnionych odruchowo potrafi skutecznie i bardzo szybko zlikwidować ból i przywracać prawidłową czynność.

W związku z tym jest ona nie tylko doraźna i przeciwbólowa, ale również zabezpiecza przed występowaniem podobnych dolegliwości w przyszłości. Neuromobilizacja, jako technika delikatna i niezwykle skuteczna, umożliwia jej efektywne zastosowanie w stanach ostrych, z dużą bolesnością, w których tradycyjna rehabilitacja jest bezradna. Elementem kuracji jest także zestaw indywidualnie dobranych ćwiczeń i profilaktyka.

PNF

PNF jest koncepcją posiadającą własną filozofię i zasady pracy z pacjentem. Podstawowym celem terapii jest praca nad funkcją, której chory potrzebuje.

Siła mięśni, zakres ruchu - to, co jest ważne w tradycyjnym postępowaniu terapeutycznym, jest tylko środkiem do uzyskania celu jakim jest funkcja. Jakże często zapominamy o tym w naszej codziennej praktyce. Koncepcja ta zaleca postrzeganie chorego w sposób całościowy, wykorzystując do terapii silne i zdrowe regiony ciała. Umożliwia to pełne wykorzystanie rezerw tkwiących w organizmie, motywuje do dalszego działania, a co najważniejsze zapewnia bezbolesną pracę, bez traumatyzujących psychicznie i fizycznie doznań. Chory powinien być partnerem fizjoterapeuty, określającym zakres i granice działania. To on ustala cele terapii. Terapeuta ma w tym wypadku rolę doradczą. Dzięki takiemu podejściu chory nawet z dużą dysfunkcją zachowuje dobrą motywację i jest pozytywnie nastawiony do współpracy z terapeutą

KINESIOTAPING

Metoda terapeutyczna polegająca na oklejaniu wybranych fragmentów ciała plastrami o specjalnej strukturze. Jest jedną z metod tapingu. Została opracowana i spopularyzowana na początku lat osiemdziesiątych przez Japończyka dr. Kenzo Kase. Wykorzystuje się w niej specjalnie wytworzony plaster - Kinesio® Tex. Jest to plaster o elastyczności 130-140% (nie ogranicza ruchów), rozciągający się tylko na długość, o ciężarze i grubości zbliżonych do do parametrów skóry, niezawierający leków ani latexu, odporny na działanie wody, umożliwiający przepływ powietrza dzięki falowemu utkaniu.

Kinesiotaping jest skuteczny w terapii problemów stawowych i mięśniowych. Bazuje na kinezjologii i zdolnościach organizmu do samoleczenia. Oddziałuje na mięśnie, powięzie, stawy, układ limfatyczny i nerwowy. Działanie kinesiotapingu polega na zmniejszeniu bólu mięśni i stawów, usuwaniu obrzęków limfatycznych, wspomaganiu pracy mięśni oraz korygowaniu niewłaściwej pozycji stawu. Kinesiotaping znajduje bardzo duże zastosowanie w sporcie - m.in. jest często stosowany przez siatkarzy,piłkarzy i.t.d.